Łomża potwierdza swoją pozycję miasta mazowieckiego. Także dzięki renomowanej imprezie kolarskiej.  Trasa tegorocznego Międzynarodowego Wyścigu Kolarskiego Dookoła Mazowsza „Mazovia Tour” biegnie z Warszawy przez Kozienice, Wysokie Mazowieckie i Łomżę do Nowego Dworu Mazowieckiego.

We wtorek 23 lipca 2013 roku członkowie Zarządu Związku Nauczycielstwa Polskiego w Łomży oraz gminy Nowogród, dyrekcja i nauczyciele Szkoły Podstawowej im. Hanki Bielickiej w Sławcu, przedstawiciele Urzędu Miejskiego i Rady Miejskiej w Nowogrodzie, a także mieszkańcy Sławca złożyli kwiaty i zapalili znicze na grobie pomordowanych przez hitlerowców mieszkańców Ziemi Łomżyńskiej. W ten sposób uczczono 70 rocznicę mordu i oddano hołd ofiarom. By uczcić pamięć zamordowanych, już wczesniej, 27 czerwca 2013 roku w Szkole Podstawowej im. Hanki Bielickiej w Sławcu, otwarto wystawę upamiętniającą wydarzenia z 23 lipca 1943 roku. 

Prawda jest taka, że kolej dotarła do Łomży późno, bo dopiero pod koniec maja 1915 roku dojechały ze Śniadowa do grodu nadnarwiańskiego pierwsze pociągi. Stało się tak za przyczyną sztabowców carskich i z pomocą  przymusowo formowanych brygad oraz drużyn roboczych. Trwała wojna światowa, po klęskach poniesionych przez wojska rosyjskie w sierpniu i wrześniu 1914 roku na terenach Prus Wschodnich oraz w lutym 1915 roku w lasach augustowskich, spodziewano się kolejnych działań ofensywnych nieprzyjaciela. Wydaje się więc, że nowa droga żelazna miała służyć przede wszystkim ułatwieniu ewakuacji wojsk Mikołaja II, urzędów i instytucji. Wcześniejsze, pokojowe  zamiary usprawnienia komunikacji z Łomży do Warszawy, także do Ostrołęki i Białegostoku przez Łapy nie zmaterializowały się.

Mega ważna wiadomość i propozycja dla wszystkich, którzy w nabliższą sobotę – 20 lipca -  będą jechali z Warszawy i północnej Polski na Mazury lub też wracali z Mazur po urlopach – bardzo atrakcyjny przystanek w Łomży. Jubileuszowa, 10. już edycja dorocznego GOŚCIŃCA ŁOMŻYŃSKIEGO w amfiteatrze przy ul. Zjazd – obok trasy na Mazury właśnie. Oprócz prezentacji młodych talentów – także mistrzostwa świata w jedzeniu fafernuchów (kurpiowskie ciasteczka) i konkurs na najbardziej odlotowy kapelusz – jak na miasto Hanki Bielickiej przystało. Ten konkurs zresztą organizowany jest dla uczczenia najsłynniejszej łomżynianki. Będą tez gwiazdy – wśród nich zespół Kombii, Jula, Holy Water i Kapela Staśka Wielanka z Warszawy.  W amfietarze spodziewanych jest co najmniej 10 tysięcy gości, ale starczy miejsca dfla wszystkich! Zapraszamy!

ŁOMŻA DZIĘKUJE. ŁOMŻA PAMIĘTA – wiązankę biało-czerwonych kwiatów z takim właśnie napisem na szarfie pozostawili dziś członkowie Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Łomżyńskiej na płycie grobu 52 przedstawicieli inteligencji łomżyńskiej, zamordowanych w Lesie Jeziorkowskim 15 lipca 1943 roku. W 70 lat od tego dramatu nad grobem pochylali się mieszkańcy Łomży, którzy skorzystali z zaproszenia TPZŁ. Był wśród nich m.in. Jerzy Łuba – dyrektor I Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Kościuszki, który w ten sposób oddał też hołd p. Lubowickim -  nauczycielom swojej szkoły, organizatorom tajnego nauczania. PO złożeniu kwiatów zapalono znicze, odmówiono modlitwę „Wieczny odpoczynek racz im dać Panie...”.

Narodziny łomżyńskiego sportu przypadają na sierpień 1901roku. Jest to niezwykle ważna data dla historii Łomży, wtedy to władze cesarskie wydały zgodę na  powstanie organizacji pełniącej funkcję sportową. Zalegalizowano wówczas statut Łomżyńskiego Towarzystwa Wioślarskiego. W statucie tym czytamy: „Łomżyńskie Towarzystwo Wioślarskie ma za zadanie zachęcić miejscową ludność do pływania łodziami wiosłowemi i żaglowemi, przyczynić się w miarę możliwości do ulepszania ich budowy oraz dostarczyć swym członkom i ich rodzinom możliwości spędzania wolnego czasu wygodnie i korzystnie tudzież ułatwić naukę sportu gimnastycznego i jazdy na rowerze” .

W najbliższy poniedziałek, 15 lipca mija 70 lat od ponurej, masowej zbrodni dokonanej na przedstawicielach łomżyńskiej inteligencji w Lesie Jeziorkowskim. Przedstawiciele Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Łomżyńskiej co roku oddają hołd bestialsko tam pomordowanym, uczestnicząc w uroczystościach organizowanych przez miejscową szkołę i parafię z Piątnicy. Tym razem, dla szczególnego uczczenia pamięci w 70 lat po zbrodni, zapraszamy w niedzielę, 14 lipca mieszkańców Łomży, Jeziorka i Ziemi Łomżyńskiej, przedstawicieli organizacji społecznych i kombatanckich do wspólnego pokłonienia się nad leśnymi mogiłami, nad szczątkami Ofiar i oddania Im hołdu. Bądźmy razem tej niedzieli, niech nasza obecność pod tymi sosnami – świadkami dramatu naszych rodaków – będzie oprócz dowodu pamięci, także naszym świadectwem niezgody na jakąkolwiek przemoc i barbarzyństwo – gdziekolwiek i kiedykolwiek na świecie. Zapraszamy do Jeziorka w niedzielę, 14 lipca, w samo południe – o godz. 12.00, z wiązankami kwiatów lub choćby tylko ze zniczem...

Wybudowano ją na prawosławnym cmentarzu przy ul. Kopernika prawdopodobnie około 1910 roku. Być może dokładniejsza data jest „urodzin” zostanie odkryta podczas rozpoczynającego się właśnie liftingu. Łomżyniaków, alarmujących we wtorkowe popołudnie policję i Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Łomżyńskiej, że złodzieje ładują na samochód jeden z najcenniejszych zabytków łomżyńskiego cmentarza śpieszymy uspokoić: wszystko dzieje się pod kontrolą. Metalowa kaplica prawosławna stojąca dotąd w mało reprezentacyjnym miejscu w lapidarium opuściła dziś Łomżę. Ale prawdopodobnie tylko na rok. Tyle czasu potrzebują specjaliści – konserwatorzy z pracowni pana Stefana Wiśniewskiego w Warszawie na przywrócenie temu cennemu zabytkowi dawnej świetności. Mistrz Wiśniewski twierdzi, że to dosłownie ostatnia chwila na ratunek – wiele elementów metalowych dosłownie kruszy się już w palcach. Za 3-4 lata nie byłoby czego zbierać.

 Mordowanym przez komunistycznych oprawców Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego przy ul. Nowogrodzkiej 5 w latach 1945 -1956 - PAMIĘĆ I WDZIĘCZNOŚĆ.

Łomżyniacy,

Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa,

staraniem Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Łomżyńskiej, w czerwcu 2013 r.

Przez całe lata pozamykali się ze swoim cierpieniem w swoim świecie. Czasem tylko rzucili coś mimochodem, otarli łzę spływającą wciąż po coraz bardziej pooranych życiem twarzach. Bali się. Niektórzy boją się do dziś, milczą. Drżą na samo wspomnienie tego, co przeszli. Dreszcze, na samo tylko wspomnienie dreszcze...