
W najbliższy poniedziałek, 15 lipca mija 70 lat od ponurej, masowej zbrodni dokonanej na przedstawicielach łomżyńskiej inteligencji w Lesie Jeziorkowskim. Przedstawiciele Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Łomżyńskiej co roku oddają hołd bestialsko tam pomordowanym, uczestnicząc w uroczystościach organizowanych przez miejscową szkołę i parafię z Piątnicy. Tym razem, dla szczególnego uczczenia pamięci w 70 lat po zbrodni, zapraszamy w niedzielę, 14 lipca mieszkańców Łomży, Jeziorka i Ziemi Łomżyńskiej, przedstawicieli organizacji społecznych i kombatanckich do wspólnego pokłonienia się nad leśnymi mogiłami, nad szczątkami Ofiar i oddania Im hołdu. Bądźmy razem tej niedzieli, niech nasza obecność pod tymi sosnami – świadkami dramatu naszych rodaków – będzie oprócz dowodu pamięci, także naszym świadectwem niezgody na jakąkolwiek przemoc i barbarzyństwo – gdziekolwiek i kiedykolwiek na świecie. Zapraszamy do Jeziorka w niedzielę, 14 lipca, w samo południe – o godz. 12.00, z wiązankami kwiatów lub choćby tylko ze zniczem...

Wybudowano ją na prawosławnym cmentarzu przy ul. Kopernika prawdopodobnie około 1910 roku. Być może dokładniejsza data jest „urodzin” zostanie odkryta podczas rozpoczynającego się właśnie liftingu. Łomżyniaków, alarmujących we wtorkowe popołudnie policję i Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Łomżyńskiej, że złodzieje ładują na samochód jeden z najcenniejszych zabytków łomżyńskiego cmentarza śpieszymy uspokoić: wszystko dzieje się pod kontrolą. Metalowa kaplica prawosławna stojąca dotąd w mało reprezentacyjnym miejscu w lapidarium opuściła dziś Łomżę. Ale prawdopodobnie tylko na rok. Tyle czasu potrzebują specjaliści – konserwatorzy z pracowni pana Stefana Wiśniewskiego w Warszawie na przywrócenie temu cennemu zabytkowi dawnej świetności. Mistrz Wiśniewski twierdzi, że to dosłownie ostatnia chwila na ratunek – wiele elementów metalowych dosłownie kruszy się już w palcach. Za 3-4 lata nie byłoby czego zbierać.
Przez całe lata pozamykali się ze swoim cierpieniem w swoim świecie. Czasem tylko rzucili coś mimochodem, otarli łzę spływającą wciąż po coraz bardziej pooranych życiem twarzach. Bali się. Niektórzy boją się do dziś, milczą. Drżą na samo wspomnienie tego, co przeszli. Dreszcze, na samo tylko wspomnienie dreszcze...

Do czytelników trafia 34 wydanie kwartalnika „Wiadomości Łomżyńskie”, wydawanego przez Zarząd Główny Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Łomżyńskiej. Okładkę zdobi zdjęcie łomżyniaków – uczestników rowerowej pielgrzymki, modlących się za ofiary Katynia. Wiodącym tekstem jest reportaż „Dreszcze” Wawrzyńca Kłosińskiego o tych, którzy przeżyli lub nie gehennę ubeckiej katowni przy ul. Nowogrodzkiej 5.
W sobotę, 29 czerwca, o godzinie 15.30 w Kościele p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Łomży zostanie odprawiona specjalna Msza Św. z udziałem wspólnoty Kościoła Młodych, która przed 30 laty działała przy tym kościele pod duchowym przewodnictwem ks. Stanisława Wysockiego w latach 1974 – 1982. Mszę świętą celebrować będzie ks. Stanisław Wysocki wraz Ks. Stefanem Ceberkiem, wywodzącym się z Kościoła Młodych.
57 delegatów ze wszystkich oddziałów Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Łomżyńskiej z całego kraju spotkało się w sobotę (22 czerwca) na 28. Walnym Zjeździe Sprawozdawczo-Wyborczym. Zjazd odbywał się w 55 roku funkcjonowania Towarzystwa. Frekwencja była jak zwykle wysoka – ponad 72 proc. Delegaci zapoznali się m.in. ze sprawozdaniem z pracy Towarzystwa w ostatniej 3-letniej kadencji, wybrali władze na kolejne 3 lata i określili najważniejsze zadania, jakimi TPZŁ zajmować się będzie do roku 2016. Nadali też godność Honorowego Członka Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Łomżyńskiej ks. bp. Tadeuszowi Zawistowskiemu oraz prof. Andrzejowi Rutkowskiemu z Olsztyna. Delegatów odwiedzili: Prezydent Łomży, Mieczysław Czerniawski i Starosta Łomżyński Lech Marek Szabłowski.
Żyć dopiero zaczniesz, gdy umrzesz kochając – cytat z wiersza ks. Jana Twardowskiego był mottem piątkowych uroczystości, poświęconych ofiarom ubeckiej katowni przy ul. Nowogrodzkiej 5. Gośćmi szczególnymi tego dnia byli ci, którzy przeżyli areszt, przesłuchania, tragedię lat 1944-1956. Z materiałów IPN wynika, że tylko w jednym roku ciasne piwniczne pomieszczenia katowni wypełniało ponad tysiąc osób. Przez dwanaście lat podlegali oni humorom ok. 350 funkcjonariuszy – niby z orłem na czapkach, ale aż ponad 300 było Białorusinami...